top-baza-ak-5b

Wyszukiwarka

Wyszukiwanie rozszerzone

Sending

Wybierz pierwszą literę nazwiska

Edmund Weber

Imię ojca: Franciszek
Imię matki: Jadwiga
Nazwisko rodowe matki:
Data urodzenia: 1920-11-12
Miejsce urodzenia: Stryj, woj. stanisławowskie
Data śmierci: 2007-04-25
Miejsce śmierci: Gdańsk (?)
Przynależność do AK lub organizacji pokrewnych: od 03.1942 r. Okręg Stanisławowski AK, Obwód AK Stryj – 11 Karpacka Dywizja Piechoty AK – dowódca Kaźmierski
Stopień wojskowy, funkcja, pseudonim: ochrona i zabezpieczenie radiostacji, wywiad, zakup broni; podporucznik; ps. „Miotacz”
Miejsce zamieszkania przed aresztowaniem:
Aresztowanie – okoliczności, data, miejsce: 29.03.1945 r. przez NKWD
Więzienia: Stryj, od 10.1945 r. przed wyrokiem – Workuta
Kara – paragraf, rodzaj, wymiar: z par. 58-1a i 58-11 – Wojenny Trybunał w Workucie – 6 lat zsyłki
Łagry – nazwy, okres pobytu: Workutłag – 1945-1946 r. łagier, następnie „wieczna zsyłka” – od 06.05.1946-1953 Kombinat „Workutugol”, RMZ Trust Workutszachtstroj
Zapamiętani współwięźniowie:
Data zwolnienia: 05.1946 r.
Zesłanie: 1946-1951 – zesłanie; 1953-20.08.1956 r. wieczna zsyłka – Workutłag – Kombinat „Workutugol”, RMZ Trust Workutszachtstroj
Data powrotu do Kraju: 09.1956 r.
Miejsce powrotu: Zabrze, Konin
Posiadane odznaczenia: Srebrny i Złoty Krzyż Zasługi, Medal Zwycięstwa i Wolności, Odznaka Pamiątkowa 11 Karpackiej Dywizji Partyzanckiej AK (1993 r.)
Inne informacje:

W czasie kampanii wrześniowej 1939 r. Pan Weber służył w Ochotniczej Służbie Wartowniczej przy 53 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych w Stryju – ochrona obiektów wojskowych i zapobieganie dywersji. Komendantem jego grupy był kpt rezerwy prof. Neff. Po zakończeniu walk powrócił do domu.
Po otwarciu technikum przez władze sowieckie Pan Weber kontynuował naukę, którą ukończył w 1940 r. i pracował jako technik w firmie „Ukrnofterozwadka”.
W maju 1941 r. wcielony przymusowo do Armii Radzieckiej, gdzie służył do lipca 1941 r. w moskiewskim pułku (jednostka nr 802, oddział miotaczy min, dowódca grupy), który w tym czasie znajdował się w obozie pod Noginskiem. Po rozpoczęciu wojny niemiecko-sowieckiej dnia 28.06.1941 r. został wraz z pułkiem wysłany na front, gdzie na odcinku Witebsk-Orsza w dniu 10.07.1941 r. został okrążony przez wojska niemieckie i wzięty do niewoli. 07-10’1941 r. w niewoli niemieckiej. skąd ucieka w październiku 1941 r. i powraca do domu do Stryja. Zagrożony wywiezieniem na roboty do Niemiec rozpoczął pracę w warsztatach naprawczych taboru kolejowego.
Przed aresztowaniem za przynależność do AK posiadał wykształcenie średnie, z zawodu technik-mechanik. Po wkroczeniu wojsk sowieckich w 1944 r. i aresztowaniu dowództwa AK, otrzymał rozkaz nieujawniania się. Po wyzwoleniu Stryja przez Armię Czerwoną kontynuował pracę w Warsztatach Naprawczych Taboru Kolejowego. W grudniu 1944 r. zarejestrował się w Komitecie Repatriacyjnym na wyjazd do Polski.
Z uwagi na pracę na Dalekiej Północy zgodnie z przepisami radzieckimi 1 rok pracy zaliczono jako 2 lata.
W łagrze poznał przyszłą żonę Natalię. W Workucie w grudniu 1948 r. urodził się ich syn Tadeusz. Bardzo pomagali wielu zesłańcom – Polakom w Workucie. Całą rodziną powrócili do Polski w 1956 r.
Po powrocie do Kraju z zesłania Pan Weber pracował jako górnik (Kopalnia Węgla Kamiennego Mikulczyce, Kopalnia Węgla Brunatnego Konin).
Był aktywnym członkiem Stowarzyszenia Łagierników Żołnierzy AK. Zmarł w 2007 r. w Gdańsku (?) i został pochowany na cmentarzu Marynarki Wojennej w Gdyni-Oksywie, ul. ks. Muchowskiego.

Skany / fotografie:

1.Tłumaczenie na jęz. pol. Wyciągu z książki pracy E. Webera w Workutszacht Stroj, daty brak
2.Legitymacja Odznaki Pamiątkowej 11 Karpackiej Dywizji Partyzanckiej AK wydana E. Weberowi, styczeń 1983 r.

Liczba wszystkich wpisów: 477
Informacje biograficzne i materiały archiwalne przedstawione w Bazie pochodzą z archiwum Stowarzyszenia Łagierników Żołnierzy AK oraz archiwów rodzinnych poszczególnych kombatantów. W przypadku jakichkolwiek pytań lub uzupełnień do Bazy prosimy o kontakt pod adresem: koordynatorpp@armiakrajowa-lagiernicy.pl. W planach Stowarzyszenia jest dalsza rozbudowa Bazy i uzupełnianie dotychczasowych biogramów dalszymi informacjami archiwalnymi.

 

Fundator Bazy: Fundacja PKO BP