top-baza-ak-5b

Wyszukiwarka

Wyszukiwanie rozszerzone

Sending

Wybierz pierwszą literę nazwiska

Tadeusz Józef Drużyłowski

Imię ojca: Edward
Imię matki: Bronisława
Nazwisko rodowe matki: Nowik
Data urodzenia: 1927-05-31
Miejsce urodzenia: Wilno
Data śmierci: 2007-05-19
Miejsce śmierci: Wrocław
Przynależność do AK lub organizacji pokrewnych: od 01.01.1943 r. Okręg Wileński AK – Garnizon Wilno – siatka terenowa „Dzielnicy D” – Antokol m. Wilna, zaprzysiężony przez „Szweda”; od 06.01.1944 r. – 3 Wileńska Brygada AK „Szczerbca” – 01-03.1944 dowódca drużyny w 1 kompania „Burego”, 1 pluton „Bosego”; 03-05.1944 r. 3 kompania „Joego”; 05.1944 1 kompania, 1 pluton „Bosego”; 06-07.1944 pluton cyklistów; po Operacji „Ostra Brama” – 3 kompania dow. „Kirkor”
Stopień wojskowy, funkcja, pseudonim: od 26.02.1944 kapral, dowódca drużyny do momentu rozbrojenia w Puszczy Rudnickiej w 07.1944 r.; ps. „Placek”
Miejsce zamieszkania przed aresztowaniem: Wilno, Antokol, ul. Złoty Róg 7/1 (Ruders gatve)
Aresztowanie – okoliczności, data, miejsce: 05.11.1944 r. przez MGB w Wilnie na ul. Wileńskiej przy kościele pw. Świętej Katarzyny po denuncjacji, bez broni
Więzienia: 05.11-24.12.1944 r. Wilno (ul. Ofiarna); 24.12.1944-03.05.1945 r. Wilno (więzienie Łukiszki)
Kara – paragraf, rodzaj, wymiar: osądzony wraz z grupą 27 żołnierzy odtwarzanej 3 Brygady AK za przynależność do AK, zdradę Ojczyzny i organizację kontrrewolucyjną; art. 58-1a i 58-11 KK RFSRR; wyrok Trybunału Wojennego z dnia 18-20.03.1945 r.; 8 lat łagrów i 3 lata pozbawienia praw obywatelskich
Łagry – nazwy, okres pobytu: Komi ASSR – 05.1945-01.1951 r. – Uchta, szachta 2-3 – wyrąb lasu, OŁP-1, OŁP-24 – do 11.1945 r. odlewnik w UMZ Uchta, od 1948 r. dyspozytor w UMZ Uchta; 01.1951-07.1952 r. Workuta, szachta 9-10 – 01-06.1951 r. prace ziemne i budowlane, 06.1951-07.1952 – odcinek ruchu kopalni 9-10
Zapamiętani współwięźniowie: Grodzienka („Bosy”), Konopacki („Hultaj”), Bogacki („Prawdzic”), Urbankiewicz („Zawada”), Kiałko (ps. „Bolesław”), Kulikowski (ps. „Ryngraf”), Edward Medszycki (?), Olek Zarzycki, Greczanik, dr Makowski, Kuźma, Leśniawski („Drobinka”)
Data zwolnienia: 06-07-1952
Zesłanie: 06.07.1952-20.12.1955 Komi ASSR, Workuta – kopalnia nr 2 – ładowacz, technik urządzeń, kierownik Działu Mechanicznego, uczeń Technikum Górniczego w Workucie, technik w zarządzie zaopatrzenia Workut-Ugol
Data powrotu do Kraju: 13-12-1955
Miejsce powrotu: Nowy Sącz (punkt repatriacyjny), Wrocław
Posiadane odznaczenia: Krzyż Walecznych, Krzyż AK, Krzyż Partyzancki, Medal Zwycięstwa i Wolności, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Odznaka Weterana
Inne informacje:

Ojciec Pana Drużyłowskiego był członkiem Samoobrony Wileńskiej i żołnierza I Dywizji Litewsko-Białoruskiej.
Pan Józef kształcił się w szkole „Dziecko Polskie”, a następnie Szkole Powszechnej i Gimnazjum Ojców Jezuitów w Wilnie. Podczas okupacji niemieckiej w 1941 r. kontynuował naukę na tajnych kompletach i pracował jako robotnik w szpitalu wojskowym na Antokolu.
W szeregach AK uczestniczył w akcjach zbrojnych : Mikuliszki, Rudomino, Czarny Bór, Mickuny, Grauzyszki, Soleczniki, Pawłowo, Murowana Oszmianka, Troki, Jaszuny i Operacji „Ostra Brama”.
Po zdradzie sowieckiej w lipcu 1944 r. unika rozbrojenia w Puszczy Rudnickiej i wraca do Wilna.
Przebywając na przymusowym zesłaniu w Workucie, bez prawa opuszczania miejscowości, poznaje swoją przyszłą żonę – Irenę Zawrocką z Poznania, także łagierniczkę. Do Polski w 1955 r. powraca już z żoną Ireną i dziećmi – Aleksandrą i Edwardem.
Po powrocie do Kraju z zesłania Pan Drużyłowski osiedlił się we Wrocławiu, gdzie w międzyczasie z Wilna przenieśli się jego mama Bronisława i brat Jerzy. Tu ukończył wyższe studia techniczne i pracował jako elektryk – organizator produkcji. W 1959 r. urodził się jego najmłodszy syn Zygmunt. Po przejściu na emeryturę w 1982 r. pracuje odtąd jako tłumacz przysięgły jęz. rosyjskiego i jęz. czeskiego.
Nagrane wspomnienia Pana Drużyłowskiego z 1991 r. znajdują się w Archiwum Wschodnim Fundacji Ośrodka Karta – AW I/138.
Aktywny działacz Okręgu Dolnośląskiego Światowego Związku Żołnierzy AK, w latach 1991-2000 pełnił funkcję prezesa Środowiska Wileńskiego tego Związku we Wrocławiu, a także funkcje w Zarządzie Okręgu i Prezydium Zarządu Głównego ŚŻZAK. Aktywnie działał także w Stowarzyszeniu Łagierników Żołnierzy AK.
Pan Drużyłowski zmarł po długiej chorobie we Wrocławiu w 2007 r. i został pochowany na Cmentarzu Osobowice – pole 142, rząd 7, grób 129.

Skany / fotografie:

Liczba wszystkich wpisów: 477
Informacje biograficzne i materiały archiwalne przedstawione w Bazie pochodzą z archiwum Stowarzyszenia Łagierników Żołnierzy AK oraz archiwów rodzinnych poszczególnych kombatantów. W przypadku jakichkolwiek pytań lub uzupełnień do Bazy prosimy o kontakt pod adresem: koordynatorpp@armiakrajowa-lagiernicy.pl. W planach Stowarzyszenia jest dalsza rozbudowa Bazy i uzupełnianie dotychczasowych biogramów dalszymi informacjami archiwalnymi.

 

Fundator Bazy: Fundacja PKO BP