Za dywizję wołyńską, nie kwiaty i wianki –

Szubienica w Lublinie. Ojczyste Majdanki.

 

Za sygnał na północy, bój pod Nowogródkiem –

Długi urlop w więzieniu. Długi i ze skutkiem.

Za bój o naszą Rossę, Ostrą Bramę, Wilno –

Sucha gałąź lub zsyłka na rozpacz bezsilną.

 

Za dnie i noce śmierci, za lata udręki –

Taniec w kółko: raz w oczy a drugi raz w szczęki.

 

Za wsie spalone, bitwy, gdzie chłopska szła czeladź –

List gończy, tropicielski: dopaść i rozstrzelać!

 

Za mosty wysadzone z ręki robotniczej –

Węszyć gdzie kto się ukrył, psy spuścić ze smyczy.

 

Za wyroki na katów, za celny strzał Krysta –

Jeden wyrok: do tiurmy. Dla wszystkich. Do czysta!

 

Za Warszawę, Warszawę, powstańcze zachcianki –

Specjalny oddział śledczy: „przyłożyć do ścianki”.

 

***

Zwinąć chorągiew z masztu.  Krepą jest zasnuta

Za dywizję Rataja, Okrzei, Traugutta.

 

Pociąć sztandar w kawałki. Rozdać wśród żołnierzy,

Na drogę niech go wezmą. Na sercu niech leży.

 

Kazimierz Wierzyński

8 lutego 1945