3Zarząd Główny Stowarzyszenia, Prezes Honorowy Stowarzyszenia Mjr Stefania Szantyr-Powolna z głębokim żalem przyjęli wiadomość, że dn. 18 października b.r. w wieku 86 lat zmarł krzewiciel polskości na Litwie, patriota, akowiec, harcerz i serdeczny przyjaciel Stowarzyszenia Łagierników Żołnierzy AK Władysław Korkuć.

Władysław Korkuć, Fot. Wilnoteka

Władysław Korkuć, Fot. Wilnoteka

Władysław Korkuć urodził się 16 września 1928 roku w Wilnie. Honorowy członek ZHP, zuch Czarnej Wileńskiej Trzynastki i tajnego harcerstwa rozpracowywanego przez NKWD. Walczył w szeregach Armii Krajowej. W latach 1949-1953 był więziony w łagrze w Workucie.

Ukończył studia wokalistyki i dyrygentury w Wileńskim Konserwatorium. W latach 70 Władysław Korkuć budował sieć polskich zespołów ludowych na Wileńszczyźnie. Był m.in. pierwszym kierownikiem artystycznym zespołu „Wilia”’ oraz założycielem szkolnego zespołu „Wilenka”. Założyciel i kierownik chórów kościelnych: „Echo” przy kościele św. Rafała w Wilnie, dziecięcych przy kościołach św. Rafała i św. Ducha w Wilnie.

Odznaczony Krzyżem Więźnia Politycznego (1995), Krzyżem Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1998), Złotą Odznaką Polskiego Związku Chórów i Orkiestr (1980), kawaler Orderu Uśmiechu (1990), Zasłużony dla Kultury Polskiej (1991).

Ś.p. Władysław Korkuć spoczął na wileńskim Cmentarzu na Rossie.

Wacław Pacyno

Wacław Pacyno, fot. Polacynawschodzie.pl

17 listopada b.r., niedługo po śmierci śp. W. Korkucia, z głębokim bólem przyjęliśmy wiadomość o odejściu na wieczną wartę Wacława Pacyno – żołnierza AK, uczestnika operacji “Ostra Brama”, prezesa Klubu Weteranów Armii Krajowej na Wileńszczyźnie. Pogrzeb Wacława Pacyno odbył się 19 listopada – na zawsze spoczął w mieście, o które walczył.

Wacław Pacynourodził się we wrześniu 1927 r.  na terenie obecnej Białorusi, we wsi Ćwirbuty w powiecie lidzkim. Po wybuchu wojny, został zaprzysiężony do Armii Krajowej i otrzymał pseudonim “Organista”. Brał udział w operacji “Ostra Brama”. W 1951 r. wraz z całą rodziną został aresztowany za przynależność do AK. Po 7-miesięcznym śledztwie w Grodnie został skazany na 10 lat łagrów. W latach 1952-53 przebywał w Salechardzie (Nieniecka Republika) nad rzeką Ob, gdzie pracował przy załadunku drzew. W 1953 r. wraz z bratem został przewieziony do łagru w okolicy Ufy (Baszkiria). Tam pracował na budowie rafinerii naftowej. W 1955 r. warunkowo zwolniono go z łagru. W 1979 r. przeprowadził się do Wilna. W latach 90. XX wieku zaangażował się w działalność kombatancką. Pełnił funkcję prezesa wileńskiego Koła Kombatantów Armii Krajowej.

Od lewej: Władysław Korkuć i Wacław Pacyno. Fot. Wilnoteka

Od lewej: Władysław Korkuć i Wacław Pacyno. Fot. Wilnoteka

Zarząd Stowarzyszenia Łagierników Armii Krajowej z wielkim żalem i w bólu żegna naszych Przyjaciół i wieloletnich Członków Stowarzyszenia oraz składa serdeczne kondolencje Najbliższej Rodzinie śp. Władysława Korkucia i Wacława Pacyno.

(źródło: wilnoteka.lt, polacynawschodzie.pl)

 

Zarząd Główny Stowarzyszenia Łagierników AK