Rodzina Pana Wróblewskiego pochodziła z okolic Sokołowa Podlaskiego. Jego ojciec był legionistą, osadnikiem wojskowym. On sam był harcerzem, członkiem Drużyn Strzeleckich.
Aresztowany w grudniu 1944 r. przez NKWD, przetrzymywany w więzieniu w Grodnie, a następnie przymusowo wcielony do kompanii ciężkich karabinów maszynowych 1 Armii Wojska Polskiego. Uczestnik walk o Warszawę, Wał Pomorski, przy forsowaniu Odry i walk o Berlin. Zwolniony z wojska 19.06.1945 r. uzyskał zgodę na przewiezienie do Kraju mamy. Przebywając na Kresach okupowanych ponownie przez Sowietów, został ponownie aresztowany przez NKWD za przynależność do AK, ale udało mu się uciec.
Po wyjściu z łagru w 1964 r. po wielu perypetiach uzyskał zgodę na osiedlenie się w Gródku koło Lwowa i pracował jako tokarz. Na emeryturę przeszedł w 1989 r. Pan Wróblewski śpiewał w Lwowskim Chórze Katedralnym, należał do Towarzystwa Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej oraz był współzałożycielem Organizacji Polskich Kombatantów II wojny światowej 1939-45 i Osób Represjonowanych Miasta Lwowa. Jego wspomnienia zostały wydane w publikacji „Okruchy wspomnień. Witold Wróblewski – Losy kresowe żołnierza AK po II wojnie światowej”. Zmarł w 2008 r. i został pochowany na Cmentarzu Janowskim we Lwowie.

źródło danych biograficznych : K. Szymański, J. Łokietko (red.) „Kombatanci lwowscy – wspomnienia członków Organizacji Polskich Kombatantów II wojny światowej 1939-1945 i Osób Represjonowanych Miasta Lwowa”, Wyd. Test, 2014 r.