Przed II wojną światową Pani Folwarczny uzyskała średnie wykształcenie humanistyczne (matura w 06.1939 r. w Liceum Humanistycznym w Zakładzie SS de Notre Dame) i muzyczne (Konserwatorium Lwowskie w klasie fortepianu w zakresie szkoły średniej). W czerwcu 1940 r. została całą rodziną wysiedlona przez Sowietów do wsi Sichów pod Lwowem. Powrócili do Lwowa, do własnej kamienicy przy ul. Franciszkańskiej 2 w 1941 r. na początku okupacji niemieckiej. W lutym 1942 r. zaczęła pracować w Zakładzie prof. Weigla, gdzie produkowano szczepionki przeciwtyfusowe głównie na front. Pracowała w preparatorni, preparując zarażone tyfusem wszy.
Do jej najbliższych współpracowników z okresu konspiracji AK we Lwowie należeli : Tadeusz Sury (aresztowany w 1943 r., więzień Buchenwaldu, Pani Henryka opiekowała się jego staruszką matką), p. Czajkowska (ps. „Lola”, prac. Zakładu dla Głuchoniemych), Eugenia Muskat (ps. „Żenia”), dziewczynka (ps. „Marysia”, aresztowana w 1944 r. była katowana, odbito ją ze szpitala we Lwowie, przeżyła wojnę), Aniela Kozak (ps. „Limba”), Czesława Jacewicz (ps. „Cyprys”), a także polegli potem w 1945 r. w Bieszczadach w walce z UPA żołnierze AK : Zygmunt Cybulski, Jacek Rylski, Dezydery Szymkiewicz.
Po powrocie z zesłania do Kraju pracowała jako nauczycielka muzyki. Jej nagrane wspomnienia z 1995 r. znajdują się w zbiorach Archiwum Wschodniego Fundacji Ośrodka Karta – AW I/522. Zmarła w Gliwicach i została pochowana na Centralnym Cmentarzu Komunalnym – grób : C6A-A-5.