Matka Stanisława Klussa – Marianna (zwana w rodzinie Marychną) z Judyckich urodzona w Poniewieżu w 1892 r. (z ojca Ignacego Judyckiego i matki Heleny z Wieliczków) była doktorem stomatologii i miała ( prawdopodobnie w latach 1925-1930) swój gabinet w Jarosławiu. Tam przebywała z synkiem Stasiem. Ojciec Stasia – Tadeusz Kluss ur. we Lwowie w 1894 r. (z ojca Wojciecha Klussa i matki Julianny z Bieleckich) był żołnierzem Legionów Polskich Józefa Piłsudskiego w latach 1914-1918 i porucznikiem 5 Pułku Piechoty Wojska Polskiego w latach 1918-1920. W latach 1921-1925 Tadeusz Kluss podjął studia na Wydziale Mierniczym Politechniki Lwowskiej, które ukończył dyplomem inżyniera.
W roku 1930 rodzice Stanisława przenieśli się do Wilna, gdzie matka otworzyła gabinet stomatologiczny przy ul. Bonifraterskiej 2, a ojciec pracował jako wykładowca na Wydziale Kartografii Państwowej Szkoły Technicznej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego. Stanisław Kluss chodził w Wilnie do szkoły powszechnej, a następnie do słynnego Państwowego Gimnazjum im. Króla Zygmunta Augusta. We wrześniu 1939 r., w chwili wybuchu II wojny światowej, Stanisław Kluss miał 17 lat. W roku 1942 (?) wstąpił wraz z ojcem Tadeuszem Klussem do Okręgu Wileńskiego ZWZ-AK.
Po aresztowaniu Stanisława Klussa jego rodzice przenieśli się pod koniec wojny do Warszawy. Przesyłali nowy adres do łagru, skąd dochodziła z rzadka jakaś korespondencja. Nagle urwała się i nastąpiła kompletna, niepokojąca cisza. Rodzice Stasia czekali. Czekali do końca życia. W 1957 r. do ich mieszkania w Warszawie przybył nieznany młody człowiek (najprawdopodobniej kolega z Wilna i łagru w Workucie – Stanisław Duźniak) i przekazał informację o śmierci Stanisława, jego rzeczy osobiste i zdjęcie z łagru. Niestety rodzina nie otrzymała żadnej informacji z łagru na temat dokładnej daty śmierci Stanisława Klussa. Posiada on symboliczny grób na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.